Funderingsmatten

Graag kijk ik om me heen en verbind dat wat je ziet met iets van het geloof.

Zo heb ik dat gaandeweg ontwikkeld.

Zaterdag jl. wandelde ik met onze kleindochter in Het Luntersche Buurtbosch.

‘De burgerij van Lunteren aan de stichter van het Buurtbosch  Anno 1914’, staat er op de gedenkbank rond de meer dan 100 jaar oude Amerikaanse eik. Deze bank, ter herinnering en dankbetoon aan notaris van den Ham, is een rijksmonument. Daarom past Ab Welgraven uitstekend op die bank, geflankeerd door de rustend arts Bob van Heukelom – in kleding die doet denken aan de Oud Lunterse Dag die dit jaar helaas niet kan doorgaan.

Wat ik in dat bos zag, was uniek: de grond was bezaaid met groene blaadjes en die blaadjes dwarrelden zo van de boom op mijn haar en schouders en in de kinderwagen. Groene blaadjes!

Meestal vallen de blaadjes als ze goudgeel of roodbruin zijn.

De natuur is door de warmte en de onweersbuien even van slag.

Dan is het ook niet raar, als mensen door de hitte even uit hun doen zijn. En als je dan doordenkt, dan kun je misschien meevoelen, hoe belangrijk het is, dat je weer in je ritme komt. En dat is precies de werking van de Heilige Geest, die je weer in het ritme brengt van geloof en hoop en liefde en hulpvaardigheid.

Afgelopen zaterdag heb ik ook in de krant gekeken. Ik lees daar: “Geloven betekent niet je goed voelen, maar het is je vasthouden aan Gods Woord onder alle omstandigheden.”

Dat zegt de Surinaamse Linda Profijt. Ze is voorzitter van de kerkenraad van de Maarten Lutherkerk in Paramaribo (Suriname) en speelde als kind op het terrein van de kerk waarin ze opgroeide. Ik las dat in de zaterdagkrant van het ND, d.d. 15 augustus 2020. Het is een mooi gesprek geworden.

Linda Profijt-del Prado: ‘Geloven betekent niet je goed voelen, maar het is je vasthouden aan Gods Woord onder alle omstandigheden.’ (Foto: ND)

Het gaat mij om die tegenstelling: je goed voelen en je vasthouden aan Gods Woord in alle omstandigheden.

Wie mij kent, weet: dit is me uit het hart gegrepen.

Ik ben niet zo van good feelings en quality-time, reality-tv.

Ik ben van een goed fundament.

Toen wij jaren geleden eens op vakantie bij Neeltje Jans waren, de stormvloedkering in de Oosterschelde, heb ik mijn ogen uit gekeken. Al die pijlers staan op de bodem van de zee, niet zomaar, nee: op funderingsmatten. 

Stormvloedkering Oosterschelde

Kijk, dat spreekt me aan. 

Aandacht voor de fundering, daar moet het mee beginnen. En wat er op die fundering gebouwd is, daar gaat het natuurlijk om. Al die peilers zijn fabriekjes op zich – zo ingenieus als dat is.

Maar zonder funderingsmat gaat zo’n ingenieuze peiler vroeg of laat plat.

Dat leer je bij Neeltje Jans.

In de kerk leer je net zo iets: zonder goed fundament, zonder de rots van Gods trouw, wordt het niet wat het wezen moet. Je kunt wel van alles bedenken over goed en kwaad, maar waar baseer je het op? En welke gevolgen verbind je daaraan? 

Hoe belangrijk is dan een goede funderingsmat, waar je jouw gedachten op kunt laten landen. Gods liefde en trouw kom je tegen op de funderingsmat van de Bijbel.

En daar ben ik van onder de indruk. 

Daar mag je het van verwachten.

Zoals het Onze Vader eindigt: want van U is het Koninkrijk en de kracht en de heerlijkheid tot in eeuwigheid.

Nel Benschop zou aanvullen: en nu alleen maar ‘amen’ zeggen…

Ds. Wim Scheltens

Similar Posts