Wanneer weer kerkdiensten met kerkgangers?

Minister Grapperhaus vraagt geduld van kerken: een kerkdienst met grote groepen zit er voorlopig nog niet in. Het is goed dat kerken alvast afstands- en hygiëneprotocollen opstellen. 

Wat dan?  

Er moeten ‘anderhalvemeterprotocollen’ komen (weer een mooi woord voor scrabble). 

Stel, dat we straks weer diensten kunnen houden, dan is het belangrijk dat er regels zijn rond afstand en hygiëne. De minister heeft aangegeven dat hij het op prijs stelt, dat de kerken hierover nadenken.  Hervatting van diensten met grotere groepen mensen kan niet in verband met de ontwikkeling van de virusuitbraak. Minister Grapperhaus geeft aan, dat het onmogelijk is met de kennis van nu een inschatting te maken wanneer het verantwoord is weer in kerken samen te komen. Er moet gekeken worden van week tot week. Minister Grapperhaus zal de komende tijd in contact blijven met kerken en andere geloofsgemeenschappen vanuit zijn rol als minister voor Eredienst. Zodra er méér perspectief kan worden geboden aan de kerken, komt er een nieuw overleg.

Ondertussen hebben wij in Lunteren digitale kerkdiensten met alle mogelijkheden en beperkingen van dien. De sacramenten kunnen niet bediend worden en dus ook niet gevierd. Daarover moeten we overleggen.

Bevalt de digitale dienst met het meditatieve moment op zondagmorgen en woensdagavond?  Of moet het anders met de liturgie en de muziek. Of gaat het juist prima zo? Daarover moet overleg zijn. 

En hoe doen we dat in de vakantie? En hoe doen we dat na 1 september als Ria en ik op 20 september afscheid nemen? Als het emeritaat van mij ingaat en als Ria een andere gemeente mag gaan dienen. Daarover moet we nadenken.

Kan dat: In een cirkel van anderhalve meter rondom iemand geen ander mens? 

Hoe doen ze dat in een vliegtuig en in de concertzaal? 

In de kerk kunnen we met losse stoelen experimenteren. 

Bestelling via een katrol bij café In de Karkol (Maastricht)

Zou de kerkgang weer op gang komen?

Hebben we het samenkomen ook gemist?
Of is het wel makkelijk met een kopje koffie en een croissantje luisteren via kerkdienst gemist?

Eerlijk gezegd mis ik de sfeer van een kerkdienst met reacties vanuit de gemeente op iets doms of iets aardigs. Ik mis de stemming, de aandacht. Ik mis de samenzang. Ik mis doop en avondmaal.

Ik denk wel aan het begin van de kerkgeschiedenis, toen er overal huisgemeenten waren. Ik ben in Cappadocië geweest (Turkije), waar in de zandstenen grotten kleine kapelletjes waren gemaakt,  voor zo’n tien mensen – niet met ander halve meter afstand van elkaar.

Zo kun je ook kerk zijn: in kleiner verband, misschien zelfs in hechter verband.

Maar wij zijn groter gewend en met vier generaties. En met muziek en met plaatjes.

Met voor en na de dienst praten met elkaar, belangstelling tonen en laten merken, dat het fijn vindt elkaar weer te zien.

Het belangrijkste is: de Schriften worden gelezen. Ook nu

En als er dan lijnen lopen vanuit de Bijbel naar nu, dan is het weer goed. Zo hoorde ik van iemand, die Psalm 139 met “Hij omringt mij van achteren en van voren” genoemd had: de fysiotherapie-psalm. Want de fysiotherapeut omringt je ook, als je moet leren lopen met de rollator, als je zwikt of achterover helt, dan vangt de fysiotherapeut je op. Zo doet God volgens David in Psalm 139 ook.

Toen een fysiotherapeut dat hoorde, kreeg hij opeens meer zicht op de Here God, die blijkbaar ook iets doet, wat bij het werk van de fysiotherapeut hoort.

Zo vergelijkt de tentenbouwer Paulus het aardse lichaam met een tent en dat we daarvoor in de plaats een vast huis in de hemel krijgen, gemaakt door God.

Die verbinding van het bijzondere met het gewone, dat kan ook in de coronacrisis.

Trouwens, weet u dat het woord crisis, in het Grieks oordelen betekent, maar dan vooral wegen in een weegschaal: wat geeft de doorslag? Wel, wat mij betreft: het eindoordeel is in handen van de goede Herder, die zijn schapen bij naam en toenaam kent. Want o, o, wat is dat toch sterk: wij zijn geen vreemden voor God.

Ds. Wim Scheltens

Similar Posts